Opeens was hij er.

Het was een maandagmiddag in mei. Ik had overleg met mijn manager en stond al op het punt om weer aan het werk te gaan Ze vroeg of ik nog even tijd had, want ze had een belangrijke mededeling. “Ok, ja hoor” zei ik. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Dit was niets voor haar.

“We hebben een HR directeur aangenomen en hij gaat jouw leidinggevende zijn.” vertelde ze. Uhm…okay…die zag ik niet aankomen. Allerlei gedachten en vragen schoten door mijn hoofd. De stilte duurde voor mijn gevoel een eeuwigheid. Uiteindelijk vroeg ik wanneer hij ging beginnen. “Vandaag” zei ze. En alsof het zo was afgesproken liep hij binnen. Hij kwam zijn tas halen die hij was vergeten mee te nemen. Hij schudde mijn hand en ging meteen weer weg. Ik keek mijn manager verbaasd aan.

De kennismaking

Wat kon ik verwachten? Wat betekende dit voor mijn werk? Waarom? Alles was toch goed zoals het was? Ik wilde helemaal geen andere leidinggevende. Ik was blij met haar. Mijn manager probeerde me gerust te stellen. “Joh, ga gewoon even koffie met hem drinken. Hij gaat jou echt verder helpen.” Dat moest ik eerst nog maar eens zien.

Later die week zaten we tegenover elkaar met een kop koffie. Hij was heel relaxed. Ik maakte me vooral druk over de gevolgen voor mijn project dat na de zomer zou starten. Dat ging hij nu toch niet stoppen? Ik legde hem uit dat zijn komst een verrassing was voor me. Ik was onzeker over de gevolgen van de veranderingen. Ook hij probeerde me gerust te stellen. Ook dat moest ik eerst nog maar eens zien.

De start van mijn project

Het was inmiddels zomer en het project stond op het punt los te gaan. Het leiden van een groot project was nieuw voor mij. Mijn aanpak? Doen wat ik altijd doe. Gewoon beginnen. Ik was er klaar voor en had er zin in. Hij zag dat toch wel anders en vertelde me hoe ik het project moest aanpakken om het tot een succes te maken. Ik kreeg de opdracht om me te verdiepen in projectmanagement. Enthousiast en uitgedaagd om van hem te leren, pakte ik zijn advies aan.

Ik keek erg tegen hem op en voelde me op sommige momenten best een minkukel. Ik was tot nu toe ver gekomen in de organisatie. Maar vergeleken met zijn ervaring was ik een broekie en voelde mijn werk nogal houtje-touwtje. Ik vond het allemaal best spannend en durfde dat niet toe te geven. Ik wist dat ik pit genoeg heb om het aan te kunnen. Ik wilde dit aan hem bewijzen.

Vechten

Met mijn portie pit en gedrevenheid ging ik vol aan de bak om het project tot een succes te maken. Ik kwam onderweg regelmatig obstakels tegen en ging met allen het gevecht aan. Ik wilde bewijzen dat ik dit kon. Dat was best vermoeiend. Dat zag hij ook. Maar toegeven durfde ik nog steeds niet. Hij sprak me aan op mijn bewijsdrang en hij zei dat dit niet nodig is. Ja, “jij hebt makkelijk makkelijk praten”, dacht ik dan. Natuurlijk luisterde ik niet echt naar wat hij zei. Toen deed hij het beste wat hij voor me kon doen. Hij vertelde me de waarheid die ik niet wilde horen.

Wat nog veel belangrijker was. Hij hielp me. Ik nam zijn hulp aan en begon in te zien wat ik zelf deed ons contact. De gezagsverhouding veranderde niet. Wel hoe ik daarmee omging. Ik durfde tegen hem in te gaan zonder dat het gevolgen had voor onze samenwerking. Het gekke is dat deze hierdoor eigenlijk alleen maar sterker werd.

Sterker door kwetsbaarheid

Niet alleen onze samenwerking, maar ook ik zelf werd sterker. Ik ging zien dat mijn kwetsbaarheid mijn sterkste kant is. Ik hoefde me niet anders voor te doen. Ik hoef geen 2 meter lange kerel te zijn om een organisatie mee te krijgen. Door mijn kwetsbaarheid groeide ik in mijn werk. Ik nam meer verantwoordelijkheid en vroeg hulp aan collega’s. Daardoor werd mijn netwerk in de organisatie steeds groter. Mijn werk werd leuker en diverser. Ik leerde om fouten te maken en daar mijn schouders voor op te halen. Voor het eerst kreeg ik weer lucht en fun in het werk. Wat een verademing.

Ik werk nog steeds hard, maar niet om mij te bewijzen aan hem. Ik hield me vast aan waar ik naartoe wilde met het project en maakte keuzes over wat daarin belangrijk is. Dat wat hij al die maanden tegen me zei, dat wat ik wel hoorde maar niet echt begreep, begon ik gewoon te doen. Het vechten stopte. Stap voor stap kwam ik verder en verder. Hij was er bij elke stap die ik zette.

Ik ging hem vragen stellen. Hoe doe jij dit? Hoe ga ik hiermee om? Hij vertelde en ik luisterde. Hij gaf me tips of waarschuwde me voor bepaalde situaties. En verrek, achteraf gezien, hij had elke keer gelijk.

Vorige week spraken we elkaar. Hij zei niets anders dan normaal. Hij zei wat ik goed doe en wat beter kan. Hij adviseerde me. Het voelde goed, dus ik vertelde het hem. Ik vertelde hem over mijn plannen om voor mezelf te beginnen. Ik vroeg of hij me daarbij wil helpen. Zonder een moment van aarzeling zei hij ja. En hij zei: “Angela, maak dit project eerst af. Maak af waar je aan begonnen bent voordat je weggaat.” Voor het eerst hoorde ik niet alleen wat hij zei. Ik luisterde. En opeens zag ik het.

Mentor

Waarom vertel ik je dit verhaal vraag je je vast af. Omdat ik met je wil delen hoe belangrijk een goede mentor is. Een goede mentor is er gewoon voor je. Hij blijft op de achtergrond en stuurt alleen bij. Zodra je op je bek gaat dan blijft hij je steunen. Een mentor zegt dingen die je in eerste instantie niet wilt horen.

Hij laat je gaan als je er klaar voor bent, maar is eerlijk als je dat nog niet bent.

Mijn naam is Angela Messioui oprichter van het anti-aging programma en de young@heart training. Ik help bedrijven en mensen die vastgeroest zijn in het werk. De wetenschappelijke term hiervoor is obsoletie en betekent veroudering van menselijk kapitaal. Zoals machines kunnen verouderen, zo kan dit ook bij mensen. 

Ik blog over obsoletie en hoe ik nieuwe dingen leer en aanga om mezelf te blijven ontwikkelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top