Het zweet brak me uit. Ik moest over 15 minuten een presentatie geven aan de management top van ons bedrijf. Ook al heb ik regelmatig presentaties en trainingen gegeven, ik ben elke keer weer zenuwachtig. Natuurlijk horen zenuwen er gewoon bij. Dat is alleen maar gezond. Maar deze keer was ik extra zenuwachtig. Ik zou aan de management top het nieuwe beleid presenteren waar we als projectgroep hard aan hadden gewerkt. Even voor de duidelijkheid. Presenteren is niet mijn meest favoriete hobby. Het geeft mij hetzelfde gevoel als netwerken. Deze presentatie was voor mij far beyond uit de comfort zone stappen. Presenteren hoort nou eenmaal bij mijn werk. Ik weet dat het ook goed is voor mijn professionele ontwikkeling om regelmatig uit de comfort zone te stappen. Ook al vind ik dat niet altijd even leuk.

De voorbereiding

Gelukkig zou deze presentatie maar 10 minuten duren. Het was eerder een pitch dan een presentatie. Ik had me goed voorbereid. Met de hulp van een collega maakte ik van het beleidstuk een mooie presentatie en we verbonden er een persoonlijk verhaal aan. En… ik zou in het Engels presenteren….very impressive. De weken voorafgaand aan de presentatie oefende ik mijn verhaal en besprak ik mijn zenuwen met collega’s. Toen de dag van de presentatie aanbrak, was ik klaar voor mijn uitdaging. Door mijn goede voorbereiding had ik het gevoel in control te zijn.
Ik besloot gewoon te gaan staan en wel zien wat er uit mijn mond kwam.

The moment of truth

En dan gebeurt er natuurlijk toch weer iets waar je geen rekening mee hebt gehouden. Tijdens de presentatie van mijn voorganger kom ik erachter dat het toch niet in het Engels moet. Dikke paniek in mijn hoofd. “Wat nu? Ik heb me alleen in het Engels voorbereid. Iedereen in de zaal is Nederlands. In het Engels presenteren zou raar zijn.” Ik kon op dat moment niet besluiten wat te doen. Daarom besloot ik gewoon te gaan staan en wel zien wat er uit mijn mond kwam. Het was tijd. Ik liep naar voren en nam de klikker over van de spreker voor mij. Trillend en zwetend begon ik mijn verhaal. Ik had voor de Nederlandse versie gekozen. Mijn verhaal liep voor geen meter: ik zocht naar de woorden en ik was totaal de draad kwijt. Een paar mensen keken me verontrustend aan. Ik zocht oogcontact met vertrouwde collega’s en met mijn leidinggevende die in de zaal zaten. Ze probeerden me gerust te stellen met hun blikken. Toch leek er geen einde te komen aan de ongemakkelijke brij aan woorden die mijn mond verliet. Totale ongemak. HELP.
Dit beleid is geen bureaucratische shizzle.

Hulp werd geboden

Iemand uit de zaal begon kritische vragen te stellen over het beleid. En juist dat was mijn redding. Door zijn vragen werd ik weer teruggeworpen op mijn kennis en ervaring. Het bracht me terug naar waarom ik daar stond en wat de reden is dat ik dit werk doe. Ik geloof in mijn werk. Dit beleid hebben we niet gemaakt als zoveelste regeltje voor een afvink lijst. Dit is geen bureaucratische shizzle. Nee. Dit beleid is er om de mensen en het bedrijf echt te helpen. Dit beleid heb ik niet bedacht in een ivoren corporate toren. Nee. Hier heeft een hele projectgroep met deelnemers vanuit de hele organisatie hard aan gewerkt. Nondeju, ik weet bijna alles over dit onderwerp. Er kwamen nog meer vragen van andere mensen. Ik raakte helemaal in mijn element. Ik begon er zelfs plezier in te krijgen. Ik keek mijn leidinggevende aan en zag de opluchting in zijn ogen. Dat gaf deze burger weer moed. Enthousiast zette ik mijn verhaal voort. Totdat ik vanuit mijn ooghoek mijn leidinggevende druk op zijn horloge zag tikken. Hè jammer. Het was al voorbij.

Wat ik van deze presentatie leerde

Achteraf gezien was dit de presentatie die voorkomt in mijn grootste nachtmerries. En ik heb het overleefd. Ik moet nog elke keer hard lachen om deze situatie. Ik vind het nog steeds spannend om nieuwe uitdagingen aan te gaan. Soms ben ik best een bange poeperd. En dat is ok, want het weerhoudt me niet. Ik ben ervan overtuigd dat je alleen verder komt door dingen te doen die je eigenlijk best eng vindt.  Je leert nieuwe dingen en je wordt sterker. Heb jij moeite met presenteren? Misschien dat deze tips jou kunnen helpen wat zekerder voor de groep te gaan staan:
  • Weet waar je voor staat en wees jezelf. Wat is de kern van je verhaal die jij wilt overbrengen?
  • Wees niet bang voor kritische vragen. Het kan je helpen om je te herinneren waarom jij je werk doet.
  • En je hoeft niet alles te weten. Stel de vraag terug: Hoe kijk jij er tegenaan? Dit kan leiden tot creatieve inzichten voor je plannen.
  • Een presentatie is tijdelijk. Er komt een einde aan, echt waar 😉
  • Geniet van de aandacht die jij op dat moment krijgt. Hoe cool is het dat jij voor een groep staat die voor jouw verhaal is gekomen.
  • Je hebt niet alles onder controle. Zelfs als je volledig uit je nek kletst (althans dat denk jij.), of de techniek werkt niet mee. Het komt goed. Lach om jezelf.
  • Tot slot de beste tip die ik heb gekregen. Als je het spannend vindt om te beginnen met je presentatie. Wiggle your toes en begin gewoon.
Ik geef regelmatig presentaties en elke keer is weer even spannend. Maar door mijn presentatie from hell zie ik er niet meer tegenop. Mijn naam is Angela Messioui oprichter van het anti-aging programma en de young@heart training. Ik help bedrijven en mensen die vastgeroest zijn in het werk. De wetenschappelijke term hiervoor is obsoletie en betekent veroudering van menselijk kapitaal. Zoals machines kunnen verouderen, zo kan dit ook bij mensen.  Ik blog over obsoletie en hoe ik nieuwe dingen leer en aanga om mezelf te blijven ontwikkelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top