Het is belangrijk om te blijven leren om niet obsoleet te raken. In een wereld waar het werken met een hoog tempo verandert en we ook langer door moeten werken, is het belangrijk om je te blijven ontwikkelen. Veel mensen denken bij leren aan het volgen van een opleiding. De schoolse manier van leren. Dit roept bij sommige mensen weerstand op omdat ze niets hebben met school, of ze hebben examenangst. Dit geldt ook voor mij.

Lalaland

Ik was nogal een dromer als kind zijnde. In mijn rapporten van de kleuterschool en de basisschool stonden altijd dezelfde commentaren: “Angela is een dromer en ze is erg gevoelig”. Dit werd toen en ook nu nog weleens als slechte eigenschappen gezien en ik heb me daar lang voor geschaamd. Tegenwoordig niet meer. Ik hang nog steeds rond in het dromerige Lalaland en ook mijn zoontje kom ik daar geregeld tegen.

Vroeger vond ik Lalaland al heerlijk. In de kring luisterde ik nooit naar de verhalen van andere kinderen, want ik zat weer eens achterstevoren op mijn stoel naar het plafond te staren. En ik kreeg amper iets mee van de opdrachten, omdat ik constant naar buiten staarde naar de zonnebloemen in de schooltuin. Ik had het best naar mijn zin in mijn eigen wereld. Totdat er iets van me verwacht werd. Ik raakte dan ook in paniek als ik een opdracht moest maken, want natuurlijk zat ik weer niet op te letten. Ik haalde wel voldoendes, maar dat kostte wel wat moeite. Toch voelde ik me erg veilig en op mijn gemak op school.

Mavo

Dit veranderde toen ik naar de middelbare school ging. Ik wilde graag naar de havo, maar de leraar van groep 8 adviseerde dat ik beter tot mijn recht kwam op de mavo. Dit wilde ik absoluut niet. Ik vond het een belediging. Ik moest en zou een havo- vwo advies hebben. Na veel aandringen kreeg ik dat havo-vwo advies.

De middelbare school tijd was voor mij een verschrikkelijke tijd. De eerste week ging nog wel. Ik maakte een paar vrienden, lette goed op en maakte braaf mijn huiswerk. Maar dat hield ik niet lang vol. Ik volgde de leerstof niet. Ik begreep er niets van. Het was allemaal veel te abstract en ik haakte af. Dus aan het einde van het tweede schooljaar gebeurde het onvermijdelijke. Ik moest naar de mavo. Als de dramatische puber die ik was, heb ik de ogen uit mijn kop gejankt. Mijn leven was over.

Na de zomer startte ik met veel tegenzin op de mavo en wonder boven wonder ging het daar veel beter. Ik begreep de leerstof die veel praktischer was en lette daardoor veel beter op. Ik hoefde minder moeite te doen. Wat een opluchting was het. Toch heb ik me er lang voor geschaamd dat ik de mavo heb gedaan en niet het vwo. Ik dacht namelijk dat dit betekende dat ik te dom was om te leren. Dat ik niet geschikt was voor een hogere opleiding.

MBO

Nu weet ik dat er niets mis is met een lagere opleiding. Het zegt absoluut niets over je intelligentie. En ik vind het zo jammer als kinderen gepusht worden om havo of vwo te doen. School is belangrijk, maar niet het allerbelangrijkste. Het is veel belangrijker om vaardigheden te leren. En die leer je niet altijd op school, helaas.

Na de mavo ging ik naar het MBO horeca-management. Ik had de droom om de hele wereld over te reizen om in hotels te werken. En uiteindelijk wilde ik mijn eigen hotel runnen. Op het MBO ging een wereld voor me open. Ik vond de praktijklessen geweldig. En zelfs de theorielessen, omdat die volledig aansloten op de praktijk. Ik ging werken in hotels en had zoveel plezier. In het laatste jaar van de opleiding, het stagejaar, vertrok ik naar Amerika om in een hotel te werken. Dit was echt de meest leerzame periode in mijn leven. Ik leerde daar op eigen benen staan.

Opnieuw beginnen

Na drie jaar kwam ik weer terug naar Nederland. En ik was het werken in de horeca best wel zat vanwege de lange dagen. Je bent altijd aan het werk als anderen vrij hebben. Ik besloot te zoeken naar ander werk, maar dat lukte niet. Ik had niets anders geleerd dan het werken in de horeca en ik was volgens anderen te laag opgeleid. Ik raakte teleurgesteld. Ik kwam in een diepe put terecht waar ik hard voor heb geknokt om uit te komen. Ik wilde daarna graag werken, maar de afstand naar werk was alleen maar gegroeid.

Ik moest weer van voren af aan beginnen en kleine stappen maken. Dus ik begon met vrijwilligerswerk en een baan als receptioniste. Dat vond ik al heel spannend. Zo spannend dat ik niet durfde groter te denken. Ik was ervan overtuigd dat ik nooit meer vijf dagen zou kunnen werken. Ik wilde nooit een baan krijgen met verantwoordelijkheid. Veel liever bleef ik veilig zitten waar ik zat. Maar er was één iemand die me een duwtje heeft gegeven: Gerard. De letterlijke woorden van Gerard waren: ” Angela, jij hebt het in je om een leider te worden. Ga iets doen met je leven, ga terug naar school” Hij geloofde in mij. Zag meer in mij dan ik zelf zag.

HBO

Ik wist dat hij gelijk had. Dat ik een opleiding moest doen, wilde ik weer echte kansen krijgen. Maar ik naar het HBO? Dat is niet voor mij weggelegd. Dat kan ik echt niet. Dat zal wel meevallen denk je nu. Want hoe vaak hoor je van die meisjes wel niet klagen dat ze vast een onvoldoende hebben. En dan halen ze met gemak een negen. Nou nee, in mijn geval ging dat niet zo. Ik heb er hard voor moeten werken. Want nog steeds neem ik de stof met moeite op. Ik moet me echt concentreren en de tekst drie keer lezen voordat ik het snap. Tenzij ik het herken vanuit de praktijk. Als er een concreet voorbeeld is beschreven waaraan ik de tekst kan relateren. Dat ik de situatie letterlijk voor me zie als een film. Of als mensen me een verhaal vertellen. Dan begrijp ik het en onthoud ik het.

Daarnaast ontdekte ik een ander probleem. Ik bleek last te hebben van faalangst. Dan kon ik nog zo hard hebben geleerd voor een examen. Ik blokkeerde gewoon. Ik zat mezelf in de weg. Ondanks die faalangst heb ik die vier jaar doorstaan. Ik was zo trots op mezelf. Wie had dat ooit gedacht?

Post-HBO

Ik wilde na het HBO graag verder leren en ging door voor een post-HBO. Ik maakte het mezelf niet makkelijk aangezien ik niet de juiste vooropleiding had gevolgd. Ik had wel al veel praktijkervaring en blufte me er doorheen. Alleen moest ik daardoor gelijk vol aan de bak met het lezen van de extra studieboeken om op hetzelfde niveau te komen als mijn studiegenoten. Als je 20 bent dan is dat nog wel te doen. Maar als je 30+ bent, met een kind en een drukke baan…nah…dat is wel een uitdaging. Na elke module moest ik een tentamen maken, maar dit waren gelukkig praktijkopdrachten. De scriptie was al iets uitdagender, maar die doorstond ik doordat ik een superleuk en interessant onderwerp had gevonden: obsoletie en ziekteverzuim.

De echte hel brak aan in december 2017. Vier examens op één dag. Koekoek..Ik had me natuurlijk goed voorbereid: maakte samenvattingen en ik sprak ze in zodat ik er naar kon luisteren. Maar tijdens het examen kreeg ik weer een dikke vette black-out. Ik wist niks meer. Godver, en nu dan? Je kunt niets. Dikke paniek. En toen gebeurde er het volgende: ik liet het los. Ik keek naar buiten en dacht aan helemaal niets. Vervolgens keek ik naar mijn scherm. Zei zachtjes tegen mezelf “fak it”, telde tot drie en begon door het examen te scrollen naar een vraag waarvan ik gelijk het antwoord wist.

Vier helse examens overleefd

Ik heb na het examen nog zes weken moeten wachten op de beoordeling. Ik was ervan overtuigd dat ik het niet zou halen. En ik had dat geaccepteerd. Dan maar een herexamen ook al moet ik dan weer door dezelfde hel. Ik was onderweg naar mijn werk en net gestopt om te tanken toen ik een WhatsApp kreeg van groepsgenoten dat ze waren gebeld met de uitslag. Ik zou de volgende zijn die ze zouden bellen. En ja hoor, de docent belde me. Ik gilde meteen: “hou me niet in spanning, zeg het gelijk”. Ja ik had het gehaald. Het was me gelukt. Vier helse examens had ik gehaald. Hoe dan? Hoe dan?

Door al deze leerervaringen, goed en slecht, ben ik erin gaan geloven dat ik op een schoolse manier kan leren. Ondanks dat het niet helemaal bij mij past. Helaas is het nu zo dat je bepaalde diploma’s nodig hebt als je stappen wilt maken. Daar kunnen we wat van vinden, dat vind ik ook. En er zijn ook mensen die het wel zonder die diploma’s voor elkaar krijgen. Maar een opleiding volgen heeft ook voordelen. Je leert nieuwe vaardigheden, nieuwe mensen kennen en zoals bij mij: je leert je angsten te overwinnen. Je denkt misschien dat het leren niet voor jou is weggelegd. Ook jij kunt dit. We leren elke dag.

Trucjes om makkelijker te leren

Ik heb geleerd om mijn eigen manier te vinden binnen het systeem. Er zijn trucjes waarmee jij de stof eigen kunt maken. Denk maar eens aan het inspreken van je studieboeken en ze luisteren in de auto of trein. En ik maakte veel gebruik van google als een tekst te abstract is. Soms staat het dan elders net iets anders verwoord waardoor ik het wel begrijp. En ik probeer regelmatig video’s te vinden over het onderwerp.

Als je een beetje snapt hoe het leren werkt, wordt het ook leuker. Daardoor wordt je er beter in, je vertrouwen groeit en je komt steeds verder.

Nu droom ik er weleens van om ooit mijn masters te halen. Dus die staat op mijn planning. Dat wordt afzien, I know. Maar ik weet inmiddels ook dat ik het kan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top